RPA – tęczowy naród? Kraj skrajności.

Ludzie mieszkający w RPA opisują swój kraj jako tęczowy naród. Znajdziemy tu czarnych, białych, azjatów, hindusów, europejczyków, kolorowych… Mówi się tu w 11 oficjalnych językach, gdzie język angielski i afrikaans są głównymi. Ponadto widzi się mnóstwo ludzi innych narodowości rozmawiających miedzy sobą w swoich własnych językach. Na przykład ja rozmawiam z moim synkiem po polsku; w biurze, gdzie pracuję jest Włoch, który od czasu do czasu prowadzi rozmowy po włosku, Niemiec, który także rozmawia w swoim języku oraz Polak, z którym czasami porozumiewam się po polsku albo czymś co można nazwać ‘polgielskim’ (typu: ‘chcesz cooldrinka?’, ‘jechałeś motorwayem?’)

Jeśli miałabym opisać RPA, powiedziałabym, że jest krajem skrajności.

Z jednej strony widać ludzi, którzy żyją w slumsach, żebrzą na ulicach. Proszą o pieniądze od ludzi siedzących w dobrych samochodach, popijających Colę Light albo shake’a z McDonald’s.

(źródło: http://www.timeslive.co.za)

Gdzieś widać człowieka ciągnącego wielki wózek z zebranymi materiałami do przetworzenia; chce je sprzedać, żeby zarobić na papkę kukurydzianą. Obok szybko przejeżdża Porche.

(źródło: drphelanipresume.blogspot.com)

Obok na skrzyżowaniu żebrze kobieta z dwójką dzieci. Powoduje u mnie wyrzuty sumienia, bo moje dziecko je truskawki albo chrupka, a w domu ma tonę zabawek oraz szafę pełną ubranek.


(źródło: I have a name – Facebook)

Są dzielnice z wielkimi domami z ogrodami i basenami, i garażami na kilka aut. Zaraz obok nich są miasta wydzielone, slumsy, gdzie domy, tzw. shacks – budy, zrobione są z tego, co udało się znaleźć w śmieciach lub ukraść. Tu Sandton obok Alexandra.

Unequal-Scenes-Sandton-Alexandra-Johnny-Miller(źródło: http://www.ourfriends.co)

Szpitale prywatne mają różne standarty, ale w większości można mieć swój własny pokój, telewizor, łazienkę; na śniadanie, obiad przynoszone jest menu, od czasu do czasu herbatka z ciastkiem; ceny są wysokie, nie każdy jest w stanie opłacić prywatną opiekę zdrowotną i prywatne ubezpieczenie medyczne. Dla biedniejszych ludzi jest szansa w szpitalach rządowych, gdzie kolejki są długie, miejsc niewiele, a opieka (delikatnie mówiąc) nie najwyższej jakości, nie są czyste, przez co również niebezpieczne.

(źródło: sihma.org.za)

Kobieta pracująca w domu, sprzątająca, robiąca pranie i prasowanie zarabia 150 randów za dzień. Wykształcony pracownik zarabia tyle za godzinę, a osoby na wysokich stanowiskach dużo więcej. Pan prezydent Jacob Zuma zarabia 11.145 randów dziennie (www.mywage.co.za).


(źródło: thedailyvox.co.za)

Istnieją szkoły, gdzie dzieci uczą się siedząc pod drzewami, często bez podręczników. Szkoły prywatne, drogie, niektórych przeciętny obywatel nie byłby w stanie opłacić używają komputerów Apple w klimatyzowanych pomiszczeniach.

(źródło: timeslive.co.za)

Podczas gdy jedni kupują tyle ubrań, że prawie wysypują się z wózków w Woolworths lub wydają 350 randów na ubranko dla dzidziusia w CottonOn, są ludzie, którzy jedzą kaszkę kukurydzianą na śniadanie, obiad i kolację, niemal każdego dnia. Zrozumcie: papka jest smaczna, ja sama ją jem od czasu do czasu, ale razem z warzywami i mięsem, sama w sobie chyba jednak nie ma zbyt wiele witamin i minerałów….


(źródło: sunfire.co.za)

Pomiędzy tym jest grupa ludzi, którzy pracują i zarabiają średnio, nie mają może Porche, ale na Forda lub Hundaya ich stać, mieszkają w domach na kredyt lub mieszkaniach w kompleksach, stać ich na posiadanie maid, czyli sprzątaczki raz w tygdniu, wystarcza im by mieć zdrową, zbilansowaną dietę oraz na prywatne ubezpieczenie medyczne… nie jest tak, że jest tu tylko albo tak – albo tak. Jednak różnica między ludźmi, których mija się na ulicy jest wielka i rażąca.
Czy kiedyś RPA się zmieni? Czy będzie mniej korupcji, a więcej zawodów, gdzie ci najbiedniejsi będą mogli zarabiać? Czy będzie mniej przestępczości, a więcej miłości, czy będzie mniej rasizmu, a więcej jedności? Nie wiem, co będzie jutro i czy jutro dla mnie będzie? Wiem jednak, że można przynieść innym nadzieję na to lepsze.


Wersety na dziś:
Chcę cię dziś pouczyć o twojj drodze, abyś swoją ufność pokładał w Panu. Przypowieści Salomona 22:19
Synu mój! Daj mi swoje serce, a twoje oczy niechaj strzegą moich dróg! Przypowieści Salomona 23:19

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s